Automatic translation
Maraming horror stories sa mga mandaragat tungkol sa mga tanker na nagdadala ng mga kemikal: kung paano lumalalala ang kalusugan mula sa mga toxic impurities, mga cancer na dulot ng mga carcinogen, mga sexual dysfunction, maging ang alkoholismo at schizophrenia ay nabanggit. Ang mga mas simpleng kwento ay sikat din - tungkol sa kung gaano kadumi ang amoy ng kargamento, kung paano kumakalat ang langis sa lahat ng lugar at napupunta kahit sa unan... Hindi masasabing ang mga ganitong kwento ay walang basehan sa lahat: ang mga vacancy para sa mga mandaragat ay by definition ay konektado sa panganib, at sa mga chemical carrier ito ay pinalakas ng indirect interaction sa mga sangkap na nakakapinsala sa tao. Gayunpaman, ang mga chemical carrier ay patuloy na naglalayag sa dagat, at ang mga "marimans" ay patuloy na umuupa sa kanila. Ito ay nagpipilit sa atin na tratuhin ang mga ganitong kwento na may ilang antas ng skepticism, at hindi walang dahilan.
Mga Panganib - Seryoso
Tulad ng alam natin, ang mga barko na nagdadala ng mga toxic liquid ay nahahati sa tatlong klase, ayon sa uri ng panganib ng mga substance na dinadala. Pinaniniwalaan na ang unang grado ay ang pinakakatakot-takot na maaaring isipin, ngunit mas madali ang pagtatrabaho sa pangalawa at, lalo na, sa ikatlong grado. Ngunit may mga sitwasyon na mapanganib sa anumang uri ng barko.
Una, ito ay isang karaniwang kamangmangan sa mga patakaran, ang klasikong "sinabi sa amin sa mga kurso, ngunit noon ay hindi ko lubos na naintindihan." Sa isang sitwasyon kung saan hindi mo alam kung ano ang nangyayari, at walang makakapagsabi sa iyo, maaari mong labagin ang mga patakaran ng higit sa isang beses at hindi mo pa malalaman.
Pangalawa, sadyang pagwawalang-bahala sa mga patakaran sa kaligtasan, kabilang ang walang laman na katapangan: "Hindi ako maaapektuhan." Mas masama - tanging isang pagtatalo tungkol sa kung sino ang pinakamahusay na marunong lumabag sa TB.
Ngunit ang pinaka-mapanganib, bagaman hindi ang pinaka-halata, na kaaway ay ang katamaran at ayaw gawin ang "extra" na trabaho. Bilang isang patakaran, ito ay isang grupo ng mga tao na gustong maging "malayo sa mga awtoridad, mas malapit sa kusina." Mula sa purong human point of view, ang gayong posisyon ay maaaring maunawaan, ngunit hindi kung saan ang kalusugan ng buong tripulasyon ay nakadepende sa kondisyon ng kagamitan.
Kaya maging tapat tayo: hindi ang mga kemikal ang mapanganib, ang pagpapabaya ang mapanganib. Ang pagtatrabaho sa isang seagoing vessel ng klase na ito ay nangangailangan sa iyo na seryosohin ang iyong mga responsibilidad.
Tunay na kondisyon ng pagtatrabaho sa mga chemical carrier
Sa katunayan, ang lahat ay simple: kung mas mapanganib ang "chemicals" na dinadala ng barko, mas kaunti ang contact ng tripulasyon dito. Ang mga chemical carrier ay mas maliit kaysa sa conventional tankers, mula 5,000 hanggang 35,000 DWT, kung saan ang hazard type I vessels ay ang pinaka-modest sa laki, pangunahing dahil sa mga restriction na ipinapataw sa kanila sa mga loading port. May mataas na safety requirements, high-quality ventilation systems at ang pinakamahusay na posibleng antas ng proteksyon para sa tripulasyon.
Ang Type II ships ay sa katotohanan ang pinaka-kontrobersyal, dahil ang isa at parehong barko ay maaaring magdala ng alkohol muna, at pagkatapos ay benzene. Bukod dito, ang mga katabing container ay madalas na naglalaman ng mga substance na nangangailangan ng ibang approach sa storage, bagaman sila ay comparable sa antas ng panganib. Organisasyon ng trabaho sa isang bar
