ავტომატური თარგმნა
მცირე წვლილი დაბინძურების საერთო დონეში
ნაოსნობა, რომელიც მსოფლიო ვაჭრობაში ყველა ტრანსპორტის დაახლოებით 90%-ს შეადგენს, სტატისტიკურად ყველაზე ნაკლებ გარემოსდაცვითი საშიშროების ტრანსპორტის სახეობაა, როდესაც განიხილება მისი საწარმოო ღირებულება. მაგალითად, ღვინის უზარმაზარი რაოდენობა, რომელიც საჭიროა მთელს მსოფლიოში პურის დასამზადებლად, სხვაგვარად ვერ იქნებოდა გადაყვანილი, თუ არა ზღვით. გარდა ამისა, მიწისზედა ტრანსპორტთან შედარებით, ნაოსნობა შედარებით მცირე წვლილს შეაქვს ზღვის რესურსების დაბინძურების საერთო დონეში ადამიანის საქმიანობისა და ზღვაზე მუშაობისგან.
IMO-ს თავდაპირველი მანდატი ძირითადად ზღვის უსაფრთხოებას ეხებოდა. თუმცა, როგორც 1954 წლის ზღვის დაბინძურების თავიდან აცილების საერთაშორისო კონვენციის (OILPOL კონვენცია) ნავთობპროდუქტებით მეურვე, IMO-მ, 1959 წელს საქმიანობის დაწყებისთანავე, იკისრა დაბინძურების საკითხების კონტროლის ფუნქცია. შემდგომ, წლების განმავლობაში, მან შეიმუშავა და განახორციელა ღონისძიებების ფართო სპექტრი გემების მიერ გამოწვეული დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად და კონტროლისთვის და ნაოსნობითი ოპერაციების, ზღვაზე მუშაობის, უბედური შემთხვევების შედეგად შესაძლო ზარალის შედეგების შესამსუბუქებლად.
ეს ღონისძიებები წარმატებული აღმოჩნდა ნაოსნობითი საქმიანობისგან დაბინძურების შემცირებაში და ადასტურებს ორგანიზაციისა და ნაოსნობითი ინდუსტრიის ერთგულებას გარემოს დაცვის პრინციპებისადმი. IMO-ს მიერ აქამდე მიღებული საერთაშორისო ნაოსნობის რეგულირების 51 სახელშეკრულებო დოკუმენტიდან 21 უშუალოდ ეხება გარემოს.
ზღვის გარემოს განყოფილება ძირითადად იმართება ზღვის გარემოს დაცვის კომიტეტის მიერ, შემოკლებით MEPC, რომელიც არის IMO-ს მთავარი ტექნიკური ორგანო წყლის დაბინძურებასთან დაკავშირებულ საკითხებზე. მას მუშაობაში ეხმარება IMO-ს რამდენიმე ქვეკომიტეტი, განსაკუთრებით დაბინძურების პრევენციისა და რეაგირების ქვეკომიტეტი (PPR).
ზღვის დაბინძურების პრევენცია ნავთობპროდუქტებით
მისი თავდაპირველი ფოკუსი იყო ზღვის დაბინძურების პრევენცია ნავთობპროდუქტებისგან, რაც გამოიწვია 1973 წელს დაბინძურების კონტროლის ყველაზე პირველი ყოვლისმომცველი კონვენციის - გემებისგან დაბინძურების პრევენციის საერთაშორისო კონვენციის (MARPOL) მიღება. ვითარება იმდენად შეიცვალა ბოლო წლების განმავლობაში, რომ საჭირო გახდა კიდევ უფრო ფართო სპექტრის პრაქტიკისა და გეგმების ოკეანის წყლების დაბინძურების პრევენციისთვის ზღვაზე ოპერაციებისგან. შედეგად, თავდაპირველი MARPOL კონვენცია ერთზე მეტჯერ შეისწორა, რათა ჩართულიყო მოთხოვნები ქიმიკატების, სხვა მავნე ნივთიერებების, ნაგვის, ჩამდინარე წყლების დაბინძურებისა და, VI დანართის შესაბამისად, 1997 წელს მიღებული - ჰაერისა და ემისიების გემებისგან ადამიანის საქმიანობის შედეგად ზღვაზე მუშაობისას.
განყოფილების კომპეტენციაში შემავალი სხვა საერთაშორისო დოკუმენტები არეგულირებენ ნავთობის დაბინძურების მზადყოფნას, რეაგირებასა და თანამშრომლობას (OPRC კონვენცია და მისი OPRC-HNS 2000 წლის ოქმი), გემებზე მავნე ანტიფაულინგ სისტემების კონტროლს (AFS კონვენცია), გემების ბალასტური წყლით გადატანილი ინვაზიური მავნე წყალბადი ორგანიზმების გავრცელების პოტენციურად დესტრუქციული შედეგების პრევენციას (BWM კონვენცია), გემების უსაფრთხო და გარემოსთვის უვნებელ მოპყრობას (ჰონგ კონგის კონვენცია), მხოლოდ რამდენიმის საახელოდ.
IMO ასევე ემსახურება როგორც სამდივნო მკაცრ შესაბამისობაში ნარჩენებისა და სხვა მატერიების ზღვაში ჩაგდებით ზღვის დაბინძურების პრევენციის კონვენციასთან, ლონდონის კონვენციასა და მის 1996 წლის ოქმთან. მისი მიზანია ოკეანის წყლის რესურსების დაბინძურების ნებისმიერი წყაროს ეფექტური კონტროლის ხელშეწყობა და ნარჩენებისა და სხვა ქიმიურად მავნე მასალების ზღვაში ჩაგდებით წყლის რესურსების დაბინძურების პრევენციისთვის ყველა პრაქტიკული გზის მიღება.
მრავალი განვითარებადი ქვეყანა ჯერ კიდევ ვერ ახერხებს ამ დოკუმენტების სრულად და პოვნად განხორციელებას სხვადასხვა მიზეზის გამო. ასეთი პრობლემების შესამსუბუქებლად, IMO-მ დააარსა ინტეგრირებული ტექნიკური თანამშრომლობის პროგრამა (ITCP). მისი მიზანია ქვეყნების დახმარება მათი ადამიანური და ინსტიტუციური შესაძლებლობების ჩამოყალიბებაში ორგანიზაციის რეგულაციური ჩარჩოს თანმიმდევრულად და ეფექტურად დასაცავად. ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ამოცანაა ამ ქვეყნების დახმარება ღონისძიებების მიღებაში მდგრადი სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების უზრუნველსაყოფად და ზღვის რესურსების დაცვის გასაძლიერებლად. საბოლოო ჯამში, ეს გამოიწვევს ოკეანის წყლებისა და სანაპირო ზოლის გაწმენდას, ტურიზმის ზრდას, უფრო მეტ ხელმისაწვდომობას ცილისკენ გაუმჯობესებული და დაუბინძურებელი თევზის მოკავშირეობითა და სანაპირო ზონის ინკლუზიური მართვით.
